Alles moet weg

Studio Dries Verhoeven
vr 10 jan - zo 12 jan
In zijn nieuwste 'levende installatie' onderzoekt Dries Verhoeven winkeldiefstal.

De laat-kapitalistische mens probeert te overleven in een systeem dat haar glans heeft verloren, ondertussen is er geen zicht op een alternatief. Alles moet weg, maar ten gunste van wat? Dries Verhoeven biedt een ontluisterende blik op winkeldiefstal. 

Click here for English

In een tijd waarin we graag ons goede gedrag etaleren, richt Verhoeven zijn blik op het sociaal onwenselijke. Want hoe voorbeeldig zijn we als we ons onbespied wanen, bijvoorbeeld bij de zelfscankassa? Verhoeven ging in gesprek met meer en minder bemiddelde mensen die af en toe iets 'vergeten' te betalen, met dieven in detentie en zij die diefstal beschouwen als een vorm van verzet. Hij nodigde de proletarische shoppers en zelfverklaarde Robin Hoods uit tot zelfonderzoek. Het resultaat is een grimmige verbeelding van de donkere dieptes van ons morele handelen. 

Bezoekers kopen een ticket voor een tijdsslot, maar kunnen blijven zolang ze willen

Sinds de introductie van zelfscankassa's neemt winkeldiefstal toe. Dries Verhoeven zag het als aanleiding voor een onderzoek naar de morele fricties van onze laat-kapitalistische samenleving. Achter het onschuldige besluit om dat ene stukje gember ongescand de tas in te laten glijden blijkt een maatschappelijke verandering schuil te gaan, een verschuiving van wat we als samenleving juist en geoorloofd achten. 

In het midden van een galerie staat een replica van een supermarktgang. Wij, de bezoekers, kunnen om de installatie heenlopen of vanachter de producten in de schappen de gang in gluren en een blik werpen op de vertwijfelde consument. Onze positie roept associaties op met die van surveillanten die het verdachte subject in de gaten houden.

Maar is de winkeldief eigenlijk wel een crimineel, of zou hij ook onze redding kunnen zijn uit een systeem dat zijn beste tijd heeft gehad? Is de winkeldief een symptoom van een roofzuchtige wereld, of is zijn handelen een verdedigbare vorm van burgerlijke ongehoorzaamheid? Zoals gebruikelijk bij de werken van Verhoeven blijft een eenduidig antwoord uit. Met radicale 'levende installaties' nodigt hij ons uit om schijnbaar onbeduidende aspecten van onze leefomgeving te ontleden. Hoe langer we kijken, des te complexer de situatie vaak wordt. Ongemak en contradictie zijn daarbij nooit ver weg.

'Alles moet weg' is een volgende episode in een reeks werken die Verhoeven maakte over de irrationale en onfatsoenlijke mens. In 'Ceci n'est pas...' (2013) stelde hij, midden op straat, maatschappelijke ontkenningsmechanismen tentoon. In het spookhuis 'Phobiarama' (Holland Festival 2017) stonden onze angstreceptoren centraal. In 'Happiness'  (2019) en 'The NarcoSexuals' (2022) verkende Verhoeven de groeiende interesse in antidepressiva, drugs en seksueel exces. Die laatstgenoemde productie werd een publiekshit op het afgelopen Vlaamse en Nederlandse Theaterfestival, waar het was genomineerd voor de VSCD mimeprijs.  

Extra

English

Is stealing and looting the future?

In his latest "living installation," Dries Verhoeven explores shoplifting. The late-capitalist human tries to survive in a system that has lost its shine, with no alternative in sight. We, the visitors, can walk around the installation or peek from behind the products on the shelves into the aisle and catch a glimpse of the desperate consumer. How exemplary are we when we think we are unobserved? Since the introduction of self-checkout machines, shoplifting has increased. Dries Verhoeven saw it as a reason for investigation. He spoke with more and less affluent people who occasionally "forget" to pay, with thieves in detention, and those who consider theft as a form of resistance.

Team

concept en regie Dries Verhoeven performance Annica Muller, Isadora Tomasi bewegingsmateriaal ontwikkeld i.s.m. De performers, Rosie Sommers, Jana Jacuka tekst Dries Verhoeven n.a.v. interviews met ervaringsdeskundigen dramaturgie Hellan Godee, Miguel A Melgares geluidsontwerp Isadora Tomasi
geluidsmontage Peer Thielen regieassistentie Didi Kreike hoofd techniek Roel Evenhuis decorbouw Niklas van Woerden communicatie Esra Merkel zakelijk leiding Lisanne Notermans, Ellen van Bunnik ondertiteling
Casper Wortmann productie Ellen van Bunnik ('n More), Jitske Weijand met dank aan Yoni Vermeire, Dirk Verhoeven, Titus Duitshof, Karl Klomp, Rob's Prop Shop, Ellis Kat (Nieuw Dakota) mede mogelijk gemaakt door Fonds Podiumkunsten, Gemeente Utrecht