English
With his latest solo, Everybody-Knows-What-Tomorrow-Brings-And-We-All-Know-What-Happened-Yesterday, Mohamed Toukabri steps into uncharted terrain, where movement becomes both excavation and rebellion. Known for his ability to navigate between worlds—be it street and stage, hip hop and postmodernism, personal and political—Toukabri now turns his sharp choreographic eye to the very architecture of dance itself.
In this performance, he dismantles hierarchies embedded in the body, questioning who gets to move how, and why. The piece pulses with the urgency of decolonising the imagination, carving out a space where dance traditions do not compete but converse, where forms long dismissed as ‘low’ hold their own against the canonised. Footwork flows seamlessly into weight shifts; virtuosity and vulnerability coalesce. This is not fusion—it’s friction, coexistence, a rewriting of the rules in real-time. The title is both a provocation and a reminder: the weight of history moves with us, and tomorrow’s dance is shaped by today’s choices.
What responsibility do we carry in what we pass on, in what we erase or uphold? This work does not offer easy answers but insists that we, as witnesses, are implicated in the act of reimagining. What makes this moment in Toukabri’s journey so arresting is his bold refusal to settle. Having honed his craft within institutions and on the streets, he now claims a choreographic voice that is unmistakably his own: rooted yet unbound, deeply personal yet speaking to a collective reckoning. This is more than a solo—it’s an invitation to step beyond the known, into a dance where all bodies, all histories, belong.
In deze voorstelling ontmantelt hij de hiërarchieën die zijn ingebed in het lichaam, en bevraagt hij wie op welke manier mag bewegen, en waarom. Het stuk zindert op de urgentie om de verbeelding te dekoloniseren, een ruimte te creëren waar danstradities met elkaar in gesprek gaan, waar vormen die lang als 'laag' zijn afgedaan het opnemen tegen de gecanoniseerde. Foot work vloeit naadloos over in weight shifts; virtuositeit en kwetsbaarheid smelten samen. Het is geen fusie, maar frictie, coëxistentie, een herschrijven van de regels in real-time.
De titel is zowel een provocatie als een reminder: we dragen het gewicht van de geschiedenis met ons mee, de dans van morgen wordt gevormd door de keuzes van vandaag. Welke verantwoordelijkheid dragen we in wat we doorgeven, in wat we uitwissen of in stand houden? Dit werk biedt geen gemakkelijke antwoorden, maar dringt erop aan dat wij, als getuigen, betrokken zijn bij het opnieuw vormgeven van onze gemeenschappelijke kennis en verbeelding.
Wat dit moment in Toukabri's parcours zo boeiend maakt, is zijn gedurfde weigering om genoegen te nemen met wat is. Gevormd door postmoderne Stef Stessel
dans en breaking, claimt hij een choreografische stem die onmiskenbaar van hem is: geworteld maar ongebonden, diep persoonlijk maar sprekend tot een collectieve bewustmaking. Dit is meer dan een solo - het is een uitnodiging om verder te zoeken dan het ons bekende, in een dans waar alle lichamen, alle geschiedenissen, thuis horen.
