Regarde Bien

In de jaren zeventig werkte Jacques Brel op het paradijselijke Hiva Oa aan zijn laatste album Les Marquises. Terwijl hij de schoonheid en melancholie van de eilanden bezong, voltrok zich elders in Frans-Polynesië een schrijnend drama: Franse atoomproeven verwoestten natuur en ontwrichtten Māori-gemeenschappen. Het iconische Greenpeace-schip Rainbow Warrior, onderweg naar protest tegen de kernproeven op het atol Mururoa, werd door de Franse geheime dienst opgeblazen. “Regarde bien” – kijk goed.

In deze voorstelling vormt Brels oeuvre een poëtische toegang tot deze onderbelichte geschiedenis. Chansons als La Cathédrale, J’Arrive, Regarde bien en Les Marquises krijgen een dubbelzinnige betekenis in het licht van vernietiging en vergankelijkheid. Hein van der Heijden vertolkt meerdere perspectieven: een Franse chemicus die zijn destructieve experimenten bezingt, Brel die zijn eindigheid onder ogen ziet, en de oorspronkelijke bewoners die berooid achterblijven.

Ola Mafaalani verweeft persoonlijke odes, politieke geschiedenis en activistische moed tot een gelaagd, visueel spektakel. Componist Reza Namavar schreef indringende muziek waarin Tahitiaanse klanken, waaronder de ukelele, weerklinken. 

De musici van SeaSession en Hein van der Heijden dwalen rond in het ingenieuze decor van Ola Mafaalani: een zee van papier, glas en water, waarin met het lichtontwerp van Floriaan Ganzevoort magische schaduwwerelden ontstaan.

Met Brels poëzie, getuigenissen van de bemanning van de Rainbow Warrior en teksten van de Polynesische auteur en activist Chantal Spitz wordt een nauwelijks te bevatten geschiedenis voelbaar gemaakt — in muziek, woord en beeld.