beeld Studio Pramudiya, Dakota Magdalena Mokhammad, Lejla Vala Verheus

SHRINE

Khadija El Kharraz Alami
wo 4 nov 20:00 - 21:35
Wat gebeurt er als we rechtvaardigheid zelf in handen nemen?
  • 4 nov
    20:00 - 21:35
    TR25 Schouwburg, Rotterdam
    Grote Zaal

Wat gebeurt er wanneer je woede niet onderdrukt, maar het als brandstof gebruikt voor rechtvaardigheid? SHRINE is een immersieve theater performance waarin Khadija El Kharraz Alami een parallelle wereld creëert vol zang, rituelen en waar vrouwelijke krachten zich ontvouwen.

English

What happens when we take justice into our own hands?

What happens when you don’t suppress your anger, but use it as fuel for justice? SHRINE is an immersive theatre performance in which Khadija El Kharraz Alami creates a parallel world filled with song and ritual, where female forces unfold.

A young woman has lost her mother to violence and injustice. For years, she tries to seek justice through official channels. She takes the State to court, but loses. Her anger becomes fuel for justice. She decides to resist the systems she believes are responsible for this injustice.

Fleeing into the desert, she encounters Jinns: supernatural beings who inhabit a world parallel to ours. They have been expecting her and offer her refuge in their SHRINE, a sanctuary where her sorrow, anger and grief are held and given space.

In this world, people remember, pray, sing and celebrate. She is supported by generations of women who came before her: her mother, grandmothers and great-grandmothers.

SHRINE is an immersive performance about grief, anger, resistance and the strength we find in those who came before us. Through song, movement and ritual, Khadija El Kharraz Alami invites you into another world – and asks: what happens when we take justice into our own hands?

 

Een jonge vrouw heeft haar moeder verloren door geweld en onrecht. Jarenlang probeert ze via de officiële weg gerechtigheid te krijgen, ze klaagt de Staat aan, maar verliest. Haar woede wordt brandstof voor rechtvaardigheid. Ze besluit in verzet te komen tegen de systemen die volgens haar verantwoordelijk zijn voor het onrecht.

Op de vlucht naar de woestijn ontmoet ze Jinns: bovennatuurlijke wezens die in een parallelle wereld leven aan de onze. Zij verwachten haar en bieden haar toevlucht in hun SHRINE, een heiligdom waar haar verdriet, woede en rouw gedragen worden en ruimte krijgen.

In deze wereld wordt herdacht, gebeden, gezongen en gevierd. Gedragen door de generaties vrouwen die vóór haar kwamen: haar moeder, grootmoeders en overgrootmoeders.

SHRINE is een meeslepende performance over rouw, woede, verzet en de kracht die we vinden bij de mensen die ons voorgingen. Met zang, beweging en ritueel nodigt Khadija El Kharraz Alami je uit in een andere wereld – en stelt ze de vraag: wat gebeurt er als we rechtvaardigheid zelf in handen nemen?

English

Background to SHRINE 

For SHRINE, Khadija El Kharraz Alami drew inspiration from the work of Italian-American writer and activist Silvia Federici. In her influential book Caliban and the Witch: Women, the Body and Primitive Accumulation, Federici examines how the rise of capitalism profoundly changed the position of women and the way the body is perceived.

Federici describes how work traditionally performed by women – such as caregiving, raising children and giving birth – became essential to the economy, while often remaining invisible and unpaid. She also shows how women who did not conform to social norms were persecuted, including during the European witch hunts.

SHRINE takes this history as its starting point and asks: what have we lost along the way? What knowledge, rituals and ways of living together have faded into the background? And what can we bring back to life if we look differently at our bodies, our history and one another?

Khadija connects these ideas to stories about female ancestors, Jinns, spirituality and rituals. In doing so, she uses critical fabulation: a form of storytelling that combines historical facts with imagination to create space for stories and voices that are absent from official histories.

In this way, SHRINE does more than look back. The performance uses the present as a gateway to both past and future – a parallel dimension alongside our own, where sorrow and anger are allowed to take up space, and where forgotten voices and laments can be heard once again.

About the artist

Khadija El Kharraz Alami is an actress, theatre-maker, performance artist and director. She graduated from HKU University of the Arts Utrecht in 2014 and has worked as an actor with various Dutch and international theatre companies. Inspired by Angela Davis, her own work is an attempt to give shape to the idea of the liberated human being.

In her artistic practice, she focuses on the importance of research, education, experimentation and craftsmanship in society. She creates space for stories, voices and communities that often remain unseen, and explores how we can imagine different worlds and futures.


Achtergrond bij SHRINE

Voor SHRINE liet Khadija El Kharraz Alami zich inspireren door het werk van de Italiaans-Amerikaanse schrijver en activist Silvia Federici. In haar invloedrijke boek Caliban and the Witch Women, the Body and Primitive Accumulation, onderzoekt Federici hoe de opkomst van het kapitalisme de positie van vrouwen, en de manier waarop naar het lichaam wordt gekeken, ingrijpend heeft veranderd.

Federici beschrijft hoe werk dat traditioneel door vrouwen wordt gedaan – zoals zorgen, opvoeden en het krijgen van kinderen – essentieel wordt voor de economie, maar vaak onzichtbaar en onbetaald blijft. Ook laat ze zien hoe vrouwen die buiten de maatschappelijke norm vielen werden vervolgd, onder andere tijdens de Europese heksenvervolgingen.

SHRINE vertrekt vanuit deze geschiedenis en stelt de vraag: wat zijn we onderweg kwijtgeraakt? Welke kennis, rituelen en manieren van samenleven zijn naar de achtergrond verdwenen? En wat kunnen we reanimeren als we anders naar ons lichaam, onze geschiedenis en elkaar kijken?

Khadija verbindt deze ideeën met verhalen over vrouwelijke voorouders, Jinns, spiritualiteit en rituelen. Ze gebruikt daarbij critical fabulation: een manier van vertellen waarbij historische feiten worden verbonden met verbeelding om ruimte te maken voor verhalen en stemmen die in de officiële geschiedschrijving ontbreken.

Zo kijkt SHRINE niet alleen terug. De voorstelling gebruikt het heden als een poort naar verleden en toekomst tegelijk — een parallelle dimensie naast de onze, waarin verdriet en woede ruimte mogen innemen, en waarin vergeten stemmen en weeklachten opnieuw klinken.

Over de maker

Khadija El Kharraz Alami is actrice, theatermaker, performancekunstenaar en regisseur. Ze studeerde in 2014 af aan de HKU en werkte als acteur bij verschillende Nederlandse en internationale gezelschappen. Geïnspireerd door Angela Davis is haar eigen werk een poging om de bevrijde mens vorm te geven. In haar artistieke praktijk richt zij zich op het belang van onderzoek, educatie, experiment en vakmanschap in de samenleving. Ze maakt ruimte voor verhalen, stemmen en gemeenschappen die vaak buiten beeld blijven en onderzoekt hoe we andere werelden en toekomsten kunnen verbeelden.

Pers

Luister naar het interview van Eva Koreman met Khadija El Kharraz Alami in Een uur cultuur.

Shrine is een ritueel, maar geen religieus ritueel. Of, om het anders te zeggen, geen ritueel dat zich tot één enkele religie beperkt. Het is een ritueel om het pre-kapitalistische lichaam terug te winnen, een ritueel om het vrouwelijke te vieren, een ritueel om onze verloren moeders te rouwen. Maar het is niet alleen een ‘heilig’ ritueel: het is ook leuk, ironisch en vol verrassingen. - Cultureel Persbureau, 17-5-26

Hellend tussen een rechtszaak en een rouwproces, treft Alami met ‘Shrine’ haar doel wanneer ze de mythologische wereld van de Jinns loslaat en midden in de zaal gaat staan. Dat doet ze zowel woedend als wiegend. Dat maakt haar waarachtig. - Pzazz, 13-3-26

 

Team

concept, tekst* en regie Khadija El Kharraz Alami performance Dahlia Pessemiers Benamar, Lois Lumonga Brochez, Ashley Ho Yuhan, Khadija El Kharraz Alami performer in onderzoek en creatie Yasmine Yahiatene dramaturgie Samah Hijawi movement coach en outside eye Cherish Menzo scenografie Dakota Magdalena Mokhammad kostuums Leila El Alaoui muziek Reda Senhaji (Cheb Runner) lichtontwerp Luc Schaltin geluidstechniek Arthur De Vuyst regie assistentie Emma Verstraete productieleiding Lena Meijer zakelijke leiding Juul Spoor foto beeld Studio Pramudiya tekening beeld Dakota Magdalena Mokhammad vormgeving beeld Lejla Vala Verheus productie Stichting K.E.K.A., Productiehuis Ouroboros, Kaaitheater co-productie DE SINGEL, De Brakke Grond, SPRING Festival, Kunstenwerkplaats vzw, kunstencentrum BUDA, Het Nationale Theater met dank aan Isabelle Houdtzagers 

Deze productie kwam tot stand met steun van de Vlaamse Overheid, de Vlaamse Gemeenschapscommissie en van de Tax Sheltermaatregel van de Belgische federale overheid en BeSide Tax Shelter

* text drawn from the essays of Silvia Federici

Wachtlijst

Wensenlijstje

Toegevoegd:

Naar wensenlijstje