beeld Studio Pramudiya, Dakota Magdalena Mokhammad, Lejla Vala Verheus

SHRINE

Khadija El Kharraz Alami
wo 4 nov 20:00
Welke weggevaagde rollen van vrouwen in de maatschappijen kunnen we reanimeren en welke begraven kreten zullen er klinken?
  • 4 nov
    20:00
    TR25 Schouwburg, Rotterdam
    Grote Zaal

SHRINE is een immersieve theater performance die het verhaal vertelt van een dochter die haar toevlucht zoekt bij de Jinns, niet menselijke wezens, in een parallelle wereld aan de onze.

English

SHRINE is an immersive theatre performance that tells the story of a Daughter who seeks refuge with the Jinns, non-human beings, in a parallel world. She, the Daughter, carrying the greatest pain and grief, is wanted by the government. Her mother has been brutally murdered by systems sustained by humans and powers. The Daughter is witness to this killing, she has seen it with her own eyes, the horrors of how her mother is murdered, she will never unsee. She chooses to fight fairly for justice and follows the steps of the constitutional state. After years of fighting for justice, she becomes weary. Her anger and grief radicalise her in our capitalist world. Her radicality has led her to set fire to embassies, town halls, parliament, palaces, police stations, courts, prisons, private banks, oil companies, petrol stations and many other government buildings and businesses. Her actions have always caused material damage; there have never been any deaths or injuries. The government is trying to find out with whom she acted, as they do not believe she could have done this alone. The grief and injustice that has taken up space in her body, transformed into anger. This is where she drew all her strength to create chaos and disrupt the economy.

‘I acted alone with the protection of my mothers’ mothers, my great-grandmothers and their great-grandmothers carried and protected me. I have shown and made the most powerful in these systems feel and fear me. Now they know how powerful I am, thanks to God.'

Her actions motivated many women in other countries in Europe and America to do the same. She hid in the desert for a long time, where she met the Jinns. They offered her refuge in their dimension, in their SHRINE. Here, her grief and anger are celebrated and the grief she carries is given all the space to be and to be expressed unsubtle, freely. There is remembrance, prayer, chanting, sacrifice and celebration.

Departing from Silvia Federici's book, El Kharraz Alami, once again shows how she transforms essayistic work into an act and finds forms to make tangible the role of marginalized women in our societies. This creates alienation and social inequality and she shows where the struggle for radical equality determines a women’s position in society.

What erased roles of women in societies can we reanimate and what buried cries will be heard?

In Federici’s essay Caliban and the Witch, she shares the role of women in the context of the transition to capitalism and the impact on social structures that still exist today. She emphasises that during this period women often played a crucial role in the reproduction of labour power, both domestic and productive. Changes in the economy and social relations in the 17th century had profound effects on the position of women, resulting in increased dependency and marginalisation.

'The history of Europe before the Conquest is sufficient proof that the Europeans did not have to cross the oceans to find the will to exterminate those standing in their way.' -Silvia Federici

Federici refers to the history of Europe before the colonial conquests, which already included violence and oppression against different groups and women. She argues that the tendency to violence and extermination of opponents is not new to Europeans. It implies that the motivation for such acts is already deeply rooted in European history, and that colonisation and the associated exploitation and violence stem from a pre-existing culture of domination and oppression. In SHRINE, El Kharraz Alami speculates through critical fabulation about a future that has already begun.  

 

Zij, een Dochter, die de grootste pijn, verdriet en rouw met zich meedraagt, wordt gezocht door de overheid. Haar moeder is op gruwelijke wijze vermoord door systemen die in stand zijn gehouden door mensen en machten. De Dochter is hiervan getuige, ze heeft het met eigen ogen gezien, de gruwelijkheden van hoe haar moeder vermoord is, staan op haar netvlies gebrand. Ze kiest voor een eerlijke strijd voor gerechtigheid en volgt de stappen van de rechtsstaat.

Na jarenlang strijden voor een eerlijk proces en rechtvaardigheid is ze moegestreden. Haar woede en verdriet radicaliseren haar in de kapitalistische wereld. Haar radicaliteit heeft ertoe geleid dat ze ambassades, gemeentehuizen, het parlement, paleizen, politiebureaus, rechtbanken, gevangenissen, privébanken, olie-maatschappijen, tankstations, groothandels en vele andere overheidsgebouwen, bedrijven en infrastructure in brand heeft gestoken. Ze heeft altijd materiële schade veroorzaakt, er zijn nooit doden of gewonden gevallen. De overheid probeert te achterhalen met wie ze heeft gehandeld, daar ze niet geloven dat ze dit alleen heeft kunnen doen. Het verdriet en onrecht dat in haar lichaam is gaan huizen, transformeert naar woede. Hier heeft ze al haar kracht uitgehaald om chaos te creëren en de economie te ontwrichten.

‘Ik heb alleen gehandeld met de bescherming van mijn moeders moeders mijn overgrootmoeders en diens overgrootmoeders, gedragen en beschermd door hen heb ik de machtigste in deze systemen laten zien en doen voelen hoe onrecht zich uit en hoe machtig ik ben, dankzij God.’

Dit heeft veel vrouwen in andere landen in Europa en Amerika gemotiveerd hetzelfde te doen. Ze dook lange tijd onder in de woestijn, waar ze de Jinns ontmoet. Zij bieden haar toevlucht in hun dimensie, in hun SHRINE, hun heiligdom. Hier wordt haar verdriet en woede gevierd en krijgt het alle ruimte om te zijn en zich ongenuanceerd te uiten. Er wordt herdacht, gebeden, gezongen, geofferd en gevierd.

Vertrekkend vanuit Silvia Federici’s werk toont El Kharraz Alami wederom hoe ze essayistisch werk omzet in een handeling, en vormen vindt om tastbaar te maken wat de rol is van de gemarginaliseerde vrouw in onze maatschappijen. Hoe dit voor vervreemding en sociale ongelijkheid zorgt en hoe de strijd vóór radicale gelijkheid je positie in de maatschappij bepaalt.

Welke weggevaagde rollen van vrouwen in de maatschappijen kunnen we reanimeren en welke begraven kreten zullen er klinken?

Federici deelt in haar boek Caliban and the Witch de rol van de vrouw in de context van de overgang naar het kapitalisme, de impact op sociale structuren die vandaag nog steeds bestaan. Ze benadrukt dat vrouwen in deze periode vaak een cruciale rol spelen in de reproductie van de arbeidskracht, zowel in de huishouding als in de productie. De veranderingen in de economie en de sociale verhoudingen in de 17e eeuw hebben diepgaande gevolgen voor de positie van vrouwen, wat resulteert in een grotere afhankelijkheid en marginalisering.

'The history of Europe before the Conquest is sufficient proof that the Europeans did not have to cross the oceans to find the will to exterminate those standing in their way.' -Silvia Federici

Federici verwijst naar de geschiedenis van Europa vóór de koloniale veroveringen, waarin al sprake is van geweld en onderdrukking tegen verschillende groepen en vrouwen. Ze stelt dat de neiging tot geweld en het uitroeien van tegenstanders niet nieuw is voor Europeanen. Het impliceert dat de motivatie voor dergelijke daden al diep geworteld is in de Europese geschiedenis, en dat de kolonisatie en de bijbehorende uitbuiting en geweldplegingen voortkomen uit een al bestaande cultuur van dominantie en onderdrukking.

In SHRINE speculeert El Kharraz Alami, door middel van critical fabulation, over een toekomst die al begonnen is.

Over de maker

English

Khadija El Kharraz Alami (1987, Amsterdam) is an actress, theatre maker and performance artist. Inspired by Angela Davis, her work is an attempt to construct the liberating human being. She focuses on the importance of research, education, experimenting and craftsmanship in society in her creative practice. She makes a proposal for the future with her performance art by creating worlds, movements and archetypes in the here and now. And by shining light on voices, individuals and communities that would otherwise be forgotten.

 

Khadija El Kharraz Alami (1987, Amsterdam) is actrice, theatermaker en performancekunstenaar. Geïnspireerd door Angela Davis is haar werk een poging om de bevrijde mens vorm te geven. In haar artistieke praktijk richt zij zich op het belang van onderzoek, educatie, experiment en vakmanschap in de samenleving. Met haar performances doet zij een voorstel voor de toekomst door werelden, bewegingen en archetypen te creëren in het hier en nu. Daarnaast werpt zij licht op stemmen, individuen en gemeenschappen die anders vergeten zouden worden.

Team

concept en regie Khadija El Kharraz Alami performance Dahlia Pessemiers Benamar, Lois Lumonga Brochez, Yasmine Yahiatene, Ashley Ho Yuhan en Khadija El Kharraz Alami dramaturgie Samah Hijawi outside eye Cherish Menzo scenografie Dakota Magdalena Mokhammad kostuums Leila El Alaoui muziek Reda Senhaji (Cheb Runner) lichtontwerp Luc Schaltin geluidstechniek Arthur De Vuyst regie assistentie Emma Verstraete productieleiding Lena Meijer zakelijke leiding Juul Spoor foto beeld Studio Pramudiya tekening beeld Dakota Magdalena Mokhammad vormgeving beeld Lejla Vala Verheus productie Stichting K.E.K.A., Productiehuis Ouroboros, Kaaitheater co-productie DE SINGEL, De Brakke Grond, SPRING Festival, Kunstenwerkplaats vzw, kunstencentrum BUDA, Het Nationale Theater met dank aan Isabelle Houdtzagers

Wachtlijst

Wensenlijstje

Toegevoegd:

Naar wensenlijstje