SAFE

Tussen wat van haar is en wat is doorgegeven, probeert het zich te verhouden. Waar is het 
veilig? Bij wie? En wanneer?

In een bijna dwangmatige poging om grip te krijgen, om veiligheid te construeren met middelen 
die telkens tekortschieten, beweegt het lichaam tussen vasthouden en loslaten. 
Veiligheid verschijnt niet als een gegeven, maar als iets dat steeds opnieuw moet worden 
opgebouwd en even vaak weer wegglipt.

Wat zichtbaar wordt, is een ingehouden verlangen naar geborgenheid, tederheid en het recht 
om te bestaan.

Een lichaam dat zichzelf probeert te dragen, met haar eigen armen, haar eigen warmte.